De scheidingsplanner

Op 22 februari 2011 is deze column gepubliceerd in 'de Pers'.

Grote zwarte letters schuiven voor me langs: “Help, ik ga scheiden”.
Als de bestelbus de kruising over is zie ik op de achterkant het adres van de website: “scheidingsplanner.nl”.
Ben ik de enige die op zo’n moment een ongemakkelijk gevoel krijgt?
Een scheiding is vervelend genoeg. Niemand wil op zo’n moment opgezadeld worden met onnodige ruzies, financiële ellende en toestanden over bezoekregelingen voor de kinderen. Dat iemand daarbij professionele hulp kan bieden snap ik daarom ook nog wel. Mijn gevoel van ongemak komt voort uit de manier waarop zo’n bedrijf ermee te koop loopt of, in dit geval, rijdt. “Wij verdienen goed geld aan uw ellende!”. Zoiets.
Eigenlijk is het sowieso een vreemde benaming: “Scheidingsplanner”. Alsof je zoiets plant.
Komt een man bij de scheidingsplanner.
“Goedemiddag, ik kom mijn scheiding plannen.”
“Heeft u een datum in gedachten?”
“Ik denk dat het over een weekje of zes echt afgelopen is. Kunt u in uw agenda zien of u in die periode nog een gaatje heeft?”
“Zo te zien moet dat nog lukken. Zal ik u via uw Outlook agenda alvast een aantal opties sturen?”
“Lijkt me een goed plan.”
“ Andere vraag. Weet uw vrouw dat u hier nu bent?”
“Nee. We praten al jaren niet meer met elkaar.”

Het is natuurlijk iets dat is komen overwaaien uit de Verenigde Staten. Waarbij het wel weer apart is om te bedenken dat het fenomeen ‘Wedding planner’ in Nederland nauwelijks voet aan de grond krijgt. Blijkbaar zijn wij niet bereid om in een ‘Wedding Planner’ te investeren bij het sluiten van ons huwelijk maar wel in een ‘Divorce Planner’ bij het ontbinden ervan.
Dat het nog gekker kan, bewijst een korte zoektocht op Internet. Je kan je scheidingsbemiddelaar voor meer zaken inhuren. Een aantal bedrijven staat te popelen om, als alle ellende achter de rug is, een scheidingsfeest voor jou en al je vrienden te organiseren.
‘Nog een laatste vraag,’ zegt de scheidingsplanner. ‘Wilt u dat ik straks uw toekomstige ex-vrouw uitnodig op uw scheidingsfeest?’
‘Doe maar niet. Wel heel graag mijn toekomstige ex-schoonzus.’

Vegasex

Dierenrechtenorganisatie PETA heeft een belangrijke stap gezet in het bevrijden van een deel van onze bevolking. Maandag 7 februari stond het artikel: ‘van bil met bleekselderij en wortelen’ in de Pers. Groente en fruit zijn in, vlees is uit. De belangrijkste redenen? Vegetariërs zijn gezonder, sportiever en hebben betere sex.
Het laatste, nog bestaande taboe wordt eindelijk doorbroken. Al die duizenden mensen die jarenlang hun groente- en fruitfetish hebben verborgen, kunnen er nu voor uitkomen.
Als een bh op het punt staat uitgetrokken te worden hoeven ze die stem ergens in hun hoofd niet meer stil te houden. Je mag het nu gewoon schreeuwen: ‘laat zien die witte kolen!’
Vrouwen die zich altijd hebben ingehouden bij het zien van een ongebruikelijke verdikking in de jeans van hun partner, vriend, minnaar of de glazenwasser kunnen het nu gewoon zeggen: ‘kom maar op met die pastinaak.’
Broccoli is niet meer vies maar vreselijk opwindend. Bietensap wordt de nieuwste afrodisiac en worteltaart gaat in alle coffeeshops van Nederland spacecake vervangen.
Naast de loveparade en de Gay Games krijgen we de Vegie & Fruit Race. Het wereldkampioenschap bananeschilglijden wordt live gevolgd door de NOS.
Eindelijk snappen we waarom Henk Angenent, de spruitjeskweker uit Woubrugge, die historische sprint kon winnen van de onverslaanbaar geachte Erik Hulzebosch. Wedden dat Erik de avond ervoor biefstuk heeft gegeten? Als hij in plaats daarvan een vegaburger met mueslirepen verorbert had zou zijn tegenstander geen schijn van kans hebben gehad.
Ik weet zeker dat boer Frank er enorm van baalt dat dit bericht nu pas naar buiten komt. Had hij het eerder geweten dan had hij nooit voortijdig afscheid genomen van de vegetarische Berber. Zijn dilemma over of hij Judith of Anita naar huis zou sturen had nooit plaatsgevonden. De huilpartij tussen de geiten was hem bespaard gebleven. Sterker nog, die geiten hadden meteen hun langste tijd gehad. Zijn stal zou omgebouwd zijn tot champignonkwekerij.
Persoonlijk kan ik me nu al verheugen op vanavond. Mijn vrouw weet het nog niet, maar ons bed ligt vol met tien kilo hutspot. Dagenlang zal onze slaapkamer blijven ruiken naar uien, heerlijk.

Ontplofte Tienerkamer

Deze column is op dinsdag 8 februari geplaatst in dagblad 'de Pers'.

Voor wie kinderen in de tienerleeftijd heeft zal het waarschijnlijk een bekend fenomeen zijn: de ontplofte tienerkamer. Toch ligt het net even anders, bedenk ik me als ik het interieur van de kamer van onze dertienjarige zoon aanschouw.
Was de boel daadwerkelijk geëxplodeerd dan zouden het bed, de kledingkast en zijn bureau met computer nooit ongedeerd uit de strijd gekomen zijn. Die staan echter nog altijd op de oude vertrouwde plaats. Sterker nog, de meest opgeruimde plek is het stukje dat ligt binnen een straal van 30 centimeter vanaf zijn computer.
Zijn kamer lijkt op een sneeuwbol, besluit ik. Zo’n halfronde, glazen bol die je kunt kopen in de betere souvenirwinkels. Als je even schudt dwarrelt de sneeuw romantisch neer rondom een alpenwei, het Paleis op de Dam of op de muts van de Kerstman.
Het lijkt net of iemand de kamer van onze zoon heeft losgetrokken van de rest van het huis en het, met een grijns vol leedvermaak, door elkaar geschud heeft. Dat dit de enige verklaring kan zijn blijkt uit de reactie van zoonlief als er iets van gezegd wordt: ‘Ik weet ook niet hoe het komt. Vanmorgen heb ik nog het een en ander opgeruimd.’
Feit is dat er spullen door zijn kamer hebben gezweefd, het kan niet anders. Het dekbed ligt onder zijn bureau, drie paar sokken liggen verspreid door de kamer, één witte sportsok bungelt gemoedelijk aan zijn bureaulamp. Een onderbroek hier, het losbladige schoolschriftsysteem heeft zich redelijk evenwichtig verdeeld over de gehele ruimte. Dan ligt er nog een stapel schoolboeken op het bed.
Uit zijn sporttas kruipen wat losse spullen, een shirtje, de andere sportsok. Zijn sportkleding ruikt misschien een beetje muf maar als hij tijdens de training maar hard genoeg langs zijn teamgenoten rent zal niemand er waarschijnlijk iets van merken.
Ik weet ook wel dat hij er niets aan kan doen. De agenda van de gemiddelde tiener zit propvol: computeren, skaten, televisie, sporten en school. Vraag is alleen waar die agenda gebleven is.
Ooit zal het goed komen, zoals het bij mij ook goed gekomen is. Tenminste…...