Uitspraken, beelden, gebeurtenissen trekken dagelijks aan ons voorbij. Soms kan ik ze niet langs me heen laten gaan zonder er iets mee te doen.

maandag 7 februari 2011

Ontplofte Tienerkamer

Deze column is op dinsdag 8 februari geplaatst in dagblad 'de Pers'.

Voor wie kinderen in de tienerleeftijd heeft zal het waarschijnlijk een bekend fenomeen zijn: de ontplofte tienerkamer. Toch ligt het net even anders, bedenk ik me als ik het interieur van de kamer van onze dertienjarige zoon aanschouw.
Was de boel daadwerkelijk geëxplodeerd dan zouden het bed, de kledingkast en zijn bureau met computer nooit ongedeerd uit de strijd gekomen zijn. Die staan echter nog altijd op de oude vertrouwde plaats. Sterker nog, de meest opgeruimde plek is het stukje dat ligt binnen een straal van 30 centimeter vanaf zijn computer.
Zijn kamer lijkt op een sneeuwbol, besluit ik. Zo’n halfronde, glazen bol die je kunt kopen in de betere souvenirwinkels. Als je even schudt dwarrelt de sneeuw romantisch neer rondom een alpenwei, het Paleis op de Dam of op de muts van de Kerstman.
Het lijkt net of iemand de kamer van onze zoon heeft losgetrokken van de rest van het huis en het, met een grijns vol leedvermaak, door elkaar geschud heeft. Dat dit de enige verklaring kan zijn blijkt uit de reactie van zoonlief als er iets van gezegd wordt: ‘Ik weet ook niet hoe het komt. Vanmorgen heb ik nog het een en ander opgeruimd.’
Feit is dat er spullen door zijn kamer hebben gezweefd, het kan niet anders. Het dekbed ligt onder zijn bureau, drie paar sokken liggen verspreid door de kamer, één witte sportsok bungelt gemoedelijk aan zijn bureaulamp. Een onderbroek hier, het losbladige schoolschriftsysteem heeft zich redelijk evenwichtig verdeeld over de gehele ruimte. Dan ligt er nog een stapel schoolboeken op het bed.
Uit zijn sporttas kruipen wat losse spullen, een shirtje, de andere sportsok. Zijn sportkleding ruikt misschien een beetje muf maar als hij tijdens de training maar hard genoeg langs zijn teamgenoten rent zal niemand er waarschijnlijk iets van merken.
Ik weet ook wel dat hij er niets aan kan doen. De agenda van de gemiddelde tiener zit propvol: computeren, skaten, televisie, sporten en school. Vraag is alleen waar die agenda gebleven is.
Ooit zal het goed komen, zoals het bij mij ook goed gekomen is. Tenminste…...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten